Verslag van de Volvo Classics Pan Americana 2011-2012

Jan en Aike nemen als team 51 deel aan deze classic rally. In 40 dagen gaan wij ca. 16.000 km dwars door Zuid Amerika afleggen. Hierbij zullen wij onszelf als de Volvo Amazon tot het uiterste testen!

El Cóndor Pasa (Flight of the Condor).
Een avontuur in onze eigen Volvo klassieker. Vanaf onbereikbare bergtoppen gade geslagen door het spiedend oog van de grootste roofvogel van het Zuid-Amerikaanse continent, de Condor. Een avontuur door de Andes, het mysterieuze hooglanden van de Inca’s. Een berglandschap met een lengte van 7000 km en een gemiddelde hoogte van 4000 meter. “Niemand keert terug van een lange reis, zoals hij vertrokken is”, is een uitspraak in het Quechua, de taal van de Inca’s.

Een reis met veel contrasten.
Langs wereldberoemde steden zoals Buenos Aires, Santiago, La Paz, Cuzco, Lima en Cartagena. Door alle klimaatzones: van het kille landklimaat in het zuiden tot het tropische oerwoud in het noorden. Met de passage van de evenaar in Ecuador. De uitgestrekte pampa’s van Argentinië, de hoogvlakte van Chili, de Altiplano met de Atacama -de droogste woestijn ter wereld- , de bergen en vulkanen in Bolivia en Peru en de tropische oerwouden in Ecuador en Columbia. Langs de bron van de Amazone, de grootste rivier ter wereld.Een reis vol natuur, cultuur en avontuur. Een uniek avontuur van de categorie: “ONCE IN A LIFETIME”.

dinsdag 10 januari 2012

Rijdag 24

Gisterenavond weinig bijzonders, dus we beginnen met vandaag. Om half 8 reden we weg in Quito waar tegen de bergen nog nevel hing. De stad uit ging eigenlijk best aardig. Op een punt was het druk, maar het ging toch vrij soepel. Al met al ben je wel zo een dik uur kwijt, maar goed.

De weg was zoals in het routeboek aangegeven; tweebaans (berg)weg met veel (langzaam) vrachtverkeer. Soms zit je lang vast achter zo’n ding en dan gaat het niet snel met km’s maken! Het was als een bergetappe in de Tour de France vandaag. We zijn van de 2800m in Quito eerst gedaald naar zo’n 1500m, om vervolgens te klimmen naar 3200m. Daarna weer terug naar 1600 en weer omhoog naar 3000m om te eindigen op 2700m. Bij de eerste beklimming moest de kachel even aan om de temperatuur niet te hoog op te laten lopen.

Na ca. 50km kwamen we op een gedenkwaardig punt. Daar bereikten we namelijk de evenaar! Er waren 2 monumenten; het oude en het nieuwe. Men dacht nl. lange tijd de juiste plek te hebben gemarkeerd met een monument, echter met modernere meetapparatuur bleek dat de werkelijke evenaar iets verderop lag. Zodoende hebben ze een nieuw monument gemaakt (hier hebben we ook wat meer werk van gemaakt, want het was echt mooi!) op de juist plek. Vandaag zijn we dus geeindigd op het noordelijk halfrond.

DSC_0538 (1072 x 712)DSC_0549 (712 x 1072)DSC_0551 (712 x 1072)

Vandaag ook de 15.500 km-grens bereikt. Met de resterende dagen nog te gaan zullen we uitkomen op meer dan 17.000km hebben we uitgerekend. Na een kleine 300km (door de vrachtauto’s toch al 5 u over gedaan!) bereikten we om 13u de grens. Althans, de file voor de grens met Colombia. Na een half uur kwamen we aan bij de parkeerplaats en toen zagen we de enorme rij voor de migracion (paspoortcontrole). Echt ongelofelijk! Daar hebben we dus 3 u over gedaan! Ze willen echt niet hebben dat je Ecuador uitkomt kennelijk.. Wat een bureaucratisch gedoe zeg. We waren van tevoren al bang dat tijdens deze reis zoiets zou gebeuren bij een grens, maar dat hebben ze dus tot het laatst bewaard, heel fijn! En dan hebben we nog geluk gehad. Want er waren dus mensen bij die kennelijk niet in de computer stonden, als binnengekomen in Ecuador. Bij binnenkomst is hun nummer van het formulier wat je moet invullen bij binnenkomst niet in de computer opgeslagen op een of andere manier. En nu konden ze dus Ecuador niet uit! We weten (nog) niet of het nog gelukt is, maar in elk geval moesten die mensen (toen wij weg gingen al zeker 10!) nog wel wat langer daar blijven wachten! Enkele mensen die later aankwamen hadden geluk. Sapa Pana heeft op een gegeven moment wat paspoorten verzameld en bij de douane weten neer te leggen. Ook bij ons deed de douanier eerst wat paspoorten van die stapel tussendoor alvorens aan die van ons te beginnen. Zo hoefden zij a) niet in de rij te wachten en b) veel minder lang bij de grensovergang te zijn. Enfin, we klagen niet, want we zijn Ecuador goed uit en Colombia goed binnen gekomen. Het is wel iets wat je je blijft herinneren!

Na de grens was het nog 80km naar Pasto. Echter door de (berg)weg (weer 2-baans en veel vrachtwagens) en het weer (regen) duurde dit ook nog wel een tijd! Vandaag hebben we door de hoogteverschillen en het veranderlijke weer in de bergen trouwens forse weerverschillen meegemaakt. In Quito was het 9 graden bij vertrek. Onderweg hebben we op de 1500m in een subtropisch klimaat gezeten (schatting: ca. 30 gr) en daarna zijn we uiteindelijk geeindigd in Pasto wat in de koude maar vruchtbare Atrizvallei (hoogvlakte) ligt.

Uiteindelijk kwamen we in de avondspits en in het donker Pasto binnen. Meteen een grote gatenkaasweg, ongelofelijk dat je in de stad niet voor betere wegen zorgt! Met de drukte mee rijdende, langzaam dus, kwamen we om half 8 bij het hotel aan waar we konden parkeren. Vanaf daar was het 2 blokken lopen naar ons hotel. Dat is redelijk te noemen, maar zeker niet heel best (hooguit 3 sterren, tsja, we zijn wat verwend geraakt). Als je 360km naar 12 u omrekent hebben we dus een zeer laag gemiddelde gehaald vandaag. Helaas zal dat de komende dagen ook nog wel het geval zijn denken we zo…

Zometeen maar even douchen en dan weer terug naar het andere hotel om te dineren. Dan lekker vroeg slapen, want morgen staat weer zo’n dag op het programma!

3 opmerkingen:

  1. Succes voor morgen!! En welterusten!! Grtjs!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Aike,

    Wat een fantastisch avontuur maken jullie mee. De verhalen en foto's geven een heel mooi beeld. De dingen die jullie zien komt een ander in zijn hele leven nog niet tegen. Je weet uit het werk toch nog wel dat het even kan duren voordat de stempel op de stukken staat en je verder kunt. Ik wens je nog heel veel succes deze laatste loodjes. Geniet ervan en tot binnenkort.

    Groet
    Theo

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hei, dreamteam geweldig wat een avontuur, ja en soms is het spannender dan anders. Daarom heet het once in à lifestyle time. Succes met de laaste loodjes. Veel plezier en vlug weer hier. Gr. Hans en joke

    BeantwoordenVerwijderen