Rijdag 21

Gisterenavond toen we na het diner naar onze kamer gingen om 21.30u kwamen de mannen van technische teams net binnen. Ze gingen eerst een hapje eten maar moesten daarna nog “even” een koppakking vervangen! Die hebben het hard te halen deze vakantie hoor, chapeau!

We vertrokken vanochtend rond 7u. De eerste km’s waren lange rechte wegen, met woestijn (dorre bomen/struiken) aan de rand van de weg. Na een tijdje kwamen ook de eerste dorpjes langs de weg. Daar toch nog wel veel armoede; geen stroom en huisjes van stro. Tevens nog paard (of ezel) en wagen om bijv. hout of mais te vervoeren. Daar kunnen ze er aardig wat van op zo’n kar leggen hoor! Enorme ladingen komen we soms tegen, maakt niet uit op wat voor voertuig (ook vrachtwagens). Een lading die 1,5m hoger is dan de vrachtwagen is geen uitzondering! Niet voor niks dat veel vrachtwagens met scheve wielen rijden, waarschijnlijk vaak te zwaar beladen.

Vanmorgen ook nog een ongeluk gezien. Een taxibusjes was kennelijk in botsing gekomen met een vrachtwagen en waarschijnlijk van de weg geraakt (althans, zo zag de schade eruit). We denken dat de meneer die op de grond lag het niet overleefd heeft… Ze kwamen nl. met een deken aanlopen. Tsja, vaak gaat het goed zo’n geprop in een busje, maar niet altijd blijkt maar weer. Het aantal verkeersdoden zal met de strenge(re) regels in NL niet voor niks relatief stukken lager zijn dan hier.

Wat vanmorgen opviel was de grote hoeveelheid vuilnis langs de kant van de weg. Echt vies en zo zonde! Maar kennelijk interesseert het de lokale bevolking niet zoveel, want in de dorpjes langs de weg is het niet anders.
Na een kilometer of of 200 bereikten we het einde van de woestijn en werd het langzaam maar zeker groener. Na nog 200km bereikten we de grens Peru – Ecuador. Dit was in feite niet meer dan een brug, maar goed. Na de nodige formaliteiten afgewikkeld te hebben konden we verder. Daar viel op dat het niet alleen een grens tussen 2 landen is, maar ook tussen 2 landschappen. “Ineens” zaten we in een berglandschap toen we Ecuador binnen reden. En een erg mooi landschap, zeer groen en uitgestrekt! De wegen waren ook bergachtig; een stuk steiler en vrij bochtig. Tevens viel het slechte asfalt net na de grens op; enorme gaten in de weg! Van het goede weer reden de richting de top plotseling in een nevelwoud; het leek wel dichte mist. Het zicht was namelijk geen 50m meer en dus werd het voorzichtig in z’n 2 verder rijden. Toen we een stuk verder waren en wat waren gedaald reden we de nevel weer uit en scheen de zon weer volop; erg apart om mee te maken!



Na 10u rijden bereikten we Loja. Bij binnenkomst van de stad werden we middels mensen met vlaggen naar het centrale plein geleid. Daar had de gemeente namelijk een welkom georganiseerd! Was erg leuk om met applaus en gejuich te worden ontvangen bij het oprijden van het plein. Alle auto’s werden tentoongesteld en de lokale mensen waren zeer nieuwsgierig om deze te bekijken! Het leken wel mieren; als een motorkap open gingen vlogen ze er met z’n allen op af om een glimp op te kunnen vangen. Het was erg druk met mensen en er was zelfs een blaaskapel aanwezig! Helaas had Aike niet de noten van de carnavalsliedjes bij, anders hadden we nog een polonaise kunnen doen



We werden officieel welkom geheten door de burgemeester en getrakteerd op een kop koffie/thee en een lokale lekkernij. Dat smaakte erg goed! Heel leuk om zo enthousiast onthaalt te worden! Om 19u zijn we aangekomen bij het hotel, waar we na ons opgefrist te hebben dadelijk gaan dineren. Morgen een rustige dag qua rijden (220km en 4 uur). Dat is expres zo gedaan om de mogelijkheid te hebben Cuenca (de stad waar we morgen heen rijden) goed te bekijken. Het schijnt erg de moeite waard te zijn.