De laatste avond kregen we nog een mooie afscheidsavond voorgeschoteld. Enkele mensen werden nog maar eens (terecht!) in het zonnetje gezet! Even konden we al met alle deelnemers stilstaan bij onze prestatie(s). Rond 22u kon iedereen weer met de bussen terug naar het hotel, de transfer naar het vliegveld ging namelijk de volgende ochtend alweer (erg) vroeg. Om toch nog even extra te vieren dat we de eindbestemming hadden bereikt ging Aike met een aantal andere(n) (jongeren) nog even door, zodat er toch nog een stapervaring (erg leuk op het oude fort van de stad) in Colombia genoteerd kon worden.
De volgende ochtend was het inderdaad weer (erg) vroeg voor de transfer. Deze ging nl. om half 8 al naar het vliegveld. We hadden ook nog eens pech dat we met de vlucht naar Bogota moesten (enkelen hadden geluk en zij konden rechtstreeks naar Panama van waar vandaan de terugvlucht naar Schiphol zou geschieden). Na de vlotte incheck begon het wachten van ca. 2,5u totdat we konden vliegen. Deze 1e vlucht was met een uur maar kort. Daarna was het overstappen naar de volgende vlucht die wederom maar kort was (dik uur). In Panama moesten we vervolgens weer even wat langer wachten. Dat was maar goed ook, want de organisatie had geregeld dat de bagage doorgelabeld kon worden. Dit was echter nog niet zo eenvoudig te regelen en daardoor hadden de lokale KLM medewerkers er moeite genoeg mee om e.e.a. geregeld te krijgen voor vertrek. Dit bleek ook niet helemaal te lukken, want uiteindelijk hebben we een uur gewacht met het opstijgen om alle koffers mee te kunnen nemen. Wel fijn natuurlijk om niet thuis nog geconfronteerd te worden met een koffer die achterblijft...
Aike had in Panama alvast 2 paracetamol nodig van een andere deelnemer om de vluchten enigszins door te komen. Een griepje was bij hem al in ontwikkeling. Na de vlucht van 9,5u kwamen we ong. op planning om 11.25u op Schiphol aan. De griep bij Aike was inmiddels goed op komen zetten. Dat maakte de zeer warme ontvangst van het welkomscommittee niet minder, integendeel: erg leuk om zo onthaald te worden! Al bij de landing werd duidelijk dat we Zuid Amerika achter ons hadden gelaten: de strakke organisatie en structuren van NL waren uit de lucht al duidelijk zichtbaar! De terugreis over de A2 was ook al even ontnuchterend; vlak asfalt, moderne auto's om je heen, weilanden als uitzicht en vooral vlak, erg vlak! Tsja, even wennen is het wel weer in NL!
Inmiddels zijn we een week verder, zitten de eerste werkdagen er weer op en begint het NL'se leven weer te wennen. We kunnen echter terugblikken om veel mooie herinneringen, filmpjes en foto's!
Graag willen we iedereen bedanken voor het lezen van het blog en voor alle leuke, lieve en enthousiaste reacties die we mochten ontvangen! Voor ons is het over enkele weken de auto weer ophalen en in april de reunie, maar tot dan weer back to normal life in Holland...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten