Rijdag 3

Gisterenmiddag nog de mogelijkheid gehad om even te skypen met het thuisfront dankzij de goede wifi in het hotel. Toch fijn zo’n notebook en iphone!

Gisterenavond bij het diner (was overigens uitstekend, net als het hotel (5 sterren met vanaf ons balkon mooi zeezicht)) zijn we gewaarschuwd om goed op onze spullen te letten. Kennelijk zijn een aantal mensen in Buenos Aires hun paspoort kwijtgeraakt en blijven ze daardoor nu achterop. Argentinie schijnt nog wel netjes te zijn, maar in de andere landen schijnen ze wat brutaler te zijn en moeten we goed opletten. Advies is om de auto’s altijd bewaakt te zetten bij het hotel cq. de geregelde bewaakte plekken. Gisterenavond na het diner dus maar meteen de auto op het bewaakte grasveld achter het hotel gezet en foto’s genomen van onze paspoorten. Ook werd verteld dat het lastig blijft om benzine en geld te krijgen. Naarmate we meer naar het zuiden gaan schijnt dit nog lastiger te worden.
Na het lekkere diner, met eveneens aangenaam tafelgezelschap (leuk om steeds weer met andere mensen aan tafel te zetten en die te leren kennen), lekker geslapen. Om half 7 weer opgestaan en na een goede bodem van het ontbijt rond half 9 weer op pad gegaan. In eerste instantie besloten om in het stadje 60km verderop te tanken en daarna een kleine D-tour te doen om een kunstplaatsje te bezoeken waar we zeehonden zouden kunnen spotten.

Vanaf het hotel lekker in het zonnetje (stralende, warme dag weer) gestart en dat ging prima. Echter aangekomen in het verderop gelegen stadje had men bij het eerste benzinestation geen benzine. De pompbediende vertelde zelfs dat er in het hele stadje geen benzine te verkrijgen was! Toch raar, daar hou je in NL echt totaal geen rekening mee maar hier moet je dus echt gaan zitten rekenen. Enkele mensen gevraagd of ze Engels konden maar dat was natuurlijk ijdele hoop. Uiteindelijk toch iemand gevonden die 3 letters (heel woord is teveel) Engels sprak en ons duidelijk kon maken dat we hem moesten volgen want hij wist wel waar benzine te verkrijgen was. Zo gezegd, zo gedaan. Hij bracht ons naar een pomp iets verderop, maar ook daar: geen benzine. Die pompbedienden hebben het maar makkelijk. Hesje aan ‘s morgens en de hele dag een beetje auto’s wegsturen omdat je niks te verkopen hebt! Toen kregen we het toch enigszins benauwd. Tsja, je moet toch tanken. Zeker omdat we maar 5liter reserve hebben (de 10l jerrycan is vanaf dag 1 dus lek). Wederom gaf de man aan dat we hem moesten volgen naar de volgende pomp. Daar aangekomen bleken ze gelukkig Nafta (Euro 95 zeg maar) te hebben. Fieuw, opluchting!

Onze reis kon vervolgd worden. Echter hierdoor hebben we maar besloten om de D-tour te skippen. Op de kaart stonden niet veel benzinestations aangegeven en met de extra km’s die de D-tour met zich mee zou brengen zouden we het volgende hotel niet kunnen halen. Better safe… Op het vervolg nog bij 2 stations gestopt om te kijken of er wellicht jerrycans werden verkocht, maar nee hoor. Benzine was daar overigens ook niet te krijgen dus maar goed dat we de D-tour niet hebben gedaan!

Onderweg wederom een lange rechte weg, maar zowaar ook een aantal bochten gehad! Bij het ontbijt grapten we aan tafel nog dat het zo lastig is om uit de bocht te vliegen! De uitgestrekte vlaktes en uitzichten blijven. Evenals de heuvels, de windhozen die we langs de weg zien en de roofvogels (soms zelfs met prooi in de poten) en vandaag hebben we de eerste lama’s gezien.

Door wegwerkzaamheden hebben we ook het eerste langere stuk onverhard gehad, 3 km. Eerst gravel (steen) en daarna echt zand. Zo konden we vast even oefenen voor over enkele dagen, dan ligt er 100km onverhard in het verschiet! Het schoot overigens totaal niet op die 3 km, zeker niet achter een vrachtwagen (stofhappen!).
Binnen het bereik van onze tank hebben we uiteindelijk de volgende stad gehaald. Bij binnenkomst direct bij het eerste station gaan tanken zodat we weer even vooruit kunnen. Bij de eerstvolgende kruising was het wel even goed schrikken. Bij groen reden wij weg, echter Aike moest plotseling uitwijken voor een motor die optrok achter een bus vandaan! Bijna aanrijding dus! Met de schrik bekomen reden we verder en kwamen na enkele km’s aan bij ons hotel. Toen we de bagage uit de auto aan het laden waren zagen we dat de motor met zijn band die zijkant van de auto wel heeft getoucheerd. Geen schade echter, de vegen rubber konden we zo wegpoetsen. Bij de receptie bleek dat we het 2e team waren dat aangekomen was, lekker op tijd dus (14.30u). Er was zelfs nog plek in de parkeergarage, helemaal super! Nadat we de spullen in onze, wederom goede kamer hadden gelegd meteen op zoek gegaan naar een jerrycan. Bij de 2e grote supermarkt (Carrefour) was een soort bedrijfsleider erg hulpvaardig. Een 3l kan waar schoonmaakmiddel in had gezeten hebben we echter afgewezen; vertrouwen we niet echt om achterin te laten staan met de zon en de warmte.. Toen kwam men met een grote 20l can aan, voor benzine, alleen zonder dop. Ja, dat schiet ook niet op natuurlijk! Toen bevestigend hadden geantwoord op de vraag of 10l ook genoeg was wenkte de bedrijfsleider ons naar de parkeergarage. Uit zijn auto haalde hij een 10l kan waarin gedestilleerd water zat. De kwaliteit hiervan zat tussen de benzine can en de schoonmaak can in en durfden we wel aan. We kregen hem gratis mee van hem. Kijk, das nog een gastvrij! Een  sticker van “Nu we er toch zijn" heeft ie dik verdiend!

Meteen de can gevuld bij een tankstation en achterin de auto gezet. Morgen dus maar even testen of alles goed gaat, maar dat zal wel goed komen. Nog even relaxen de rest van de middag en vanavond, dan kunnen we morgen de 780km lange rit van 12uur weer aan. Om half 6 op en om 7 u op pad is de planning!