Rijdag 16

Gisteren na het eten op tijd gaan slapen, want we waren moe na een slopende dag. Vanwege het uur tijdsverschil en de adviesvertrektijd van 9u vandaag konden we een goed nachtje maken. Was ook erg welkom!

Vanmorgen bij het ontbijt hoorden we dat de zware dag van gisteren toch een aardige tol heeft geeist van zowel de deelnemers als de auto’s! Enkele mensen zijn echt zwaar ziek geworden door de hoogte. Een vrouw had heel de dag niks binnen kunnen houden en kwam als een vaatdoek het hotel binnen ‘s avonds. Ook de auto’s hebben het zwaar gehad. Wij hadden danwel een probleem met de hoofdremcilinder/rembekrachtiger, maar we konden we doorrijden en hebben nog vrij op tijd het hotel bereikt. Andere auto’s hadden veel problemen met o.a. koppelingen, remsystemen en carburateurs. Velen zijn pas laat aangekomen en 1 auto is vanaf de grens met een trailer naar het hotel gebracht. De technische teams hebben vannacht dan ook flink door moeten werken. De laatste ging naar bed toen wij gingen ontbijten en dat was om 8u! Om 11u konden ze dan weer vertrekken voor de dg van vandaag. Wat een respect hebben we voor die mannen zeg, de helden van deze groep zorgen ervoor dat iedereen straks in Cartagena de finish haalt!!!

Vanmorgen toch nog iemand van de technische teams kunnen aanspreken voor ons remprobleem. Hij verwacht ook dat het is wat wij denken en dacht nog wel een reserve bij te hebben. Op een rustdag kunnen ze die vervangen, de prioriteit lag nu ergens anders, wat begrijpelijk is. Hopelijk lukt het dus op een van de komende 2 rustdagen.
Om half 9 vertrokken we weer bij het hotel en konden we de drukte van La Paz weer trotseren. Man man, wat een drama weer. Wederom 1.5 u gedaan om de stad uit te komen! Ontzettend veel van die busjes weer, veelal NIssan’s overigens. En stinken en overal smerig, niet normaal! Er wordt zat gebouwd aan de kant van de weg, en van steen ook allemaal, echter niks wordt afgebouwd. Allemaal half werk, schiet niet op. Uiteraard lopen er ook traditioneel geklede vrouwen rond, wat kleurrijk oogt!
Bolivia is een mooi land als je de juiste dingen eruit pakt, maar La Paz kun je beter mijden!

De route van vandaag leidde ons naar en vervolgens langs het Titicaca-meer; echt heel bijzonder en fantastisch om te zien! Dit meer is met haar ligging op bijna 4000m boven zeeniveau het hoogste bevaarbare meer ter  wereld. Tevens is het het grootste meer van Zuid Amerika. Uit historisch oogpunt is deze plek ontzettend belangrijk. Volgens de legende is de eerste Incakoning namelijk geboren op het Eiland van de Zon, wat in het Boliviaanse deel van het meer ligt. Op een gegeven moment moesten we met ouderwetse houten veerbootjes dit meer oversteken. Leuk om mee te maken! Zie de foto’s voor de uitzichten op het meer.



Een stukje verderop lag Copacabana, wat ook wel als Lourdes van Bolivia wordt gezien. Mensen komen hier van ver om hun auto te laten zegenen door de “Heilige Maagd van Copacabana”. Uiteraard wilden wij ook nog wel een zegening om de laatste 3 weken goed door te komen. Na mooie versieringen op de auto te hebben gekregen werd vervolgens door de lokale priester de auto ingezegend met heilig water.



Even verderop lag de grens, waar we zoals gebruikelijk even bezig waren om alle formaliteiten te regelen. Wederom het illegale cambio-circuit gebruikt om van onze Bolivianos af te komen en Peruaanse Soles te bemachtigen.

Daarna volgde nog de andere helft van de route over Peruaans grondgebied. Hier viel op dat het wat netter en beter georganiseerd is. Tevens wordt er langs het meer heel veel verbouwd, kennelijk vruchtbare grond. Om 4 u lokale tijd (weer een uur vroeger dus) kwamen we aan in het nette hotel en we hebben meerzicht! Zeer fraai!