Rijdag 13

Zalig kerstfeest! We hopen dat iedereen een gezellige kerstavond heeft gehad en een fijne 1e kerstdag! We hebben gisterenavond op kerstavond bij het diner even stilgestaan bij het feit dat het kerstavond was, we al een heel eind hebben gehad vanaf Buenos Aires, maar dat we ook nog een eind te gaan hebben. Enkelen zetten zelfs Stille nacht in om 20u (in NL dan middernacht)…

Tevens heeft de hoofdarts nog e.e.a. uitgelegd over hoogteziekte. Dit i.v.m. het feit dat nu de voorbereidingen voor de grote hoogtes die komen gaan dienen te starten. De organisatie heeft een aantal zuurstoflessen geregeld en zullen daarmee over 2 dagen bij de beide grensposten staan als we naar La Paz gaan rijden. We komen dan over 4700m hoogte. Na het eten zijn we vroeg het bed ingedoken, echt een gezellige kerstavond dus!

Vanmorgen om 6u ging de wekker weer. Nog nooit op een kerstdag zo vroeg het bed uit gemoeten… Het kerstontbijt was simpel, er stonden 3 sneetjes wit brood met boter en een plak ham en kaas per persoon klaar. En een pakje nectarsap. Nou, wat willen we nog meer!!? Om 7u gingen we weer op pad. Gelukkig was de 1e pomp na 90km al open (waren we even bang voor op 1e kerstdag). Daarna konden we met volle tank de tocht vervolgen. Vanmorgen was het eerst heel bewolkt en het regende zelfs lichtjes! En dan zitten we in de Atacama woestijn, de droogste ter wereld, maar als er Hollanders door rijden dan regent het! Hoe typisch!

Onderweg nog vlakbij de stad gereden waar vorig jaar de mijnwerkers in Chili onder de grond vandaan zijn gehad na zo’n lange tijd.

De weg was afwisselend kaasrecht en vlak, en bochtig (soms hele mooie lange doordraaiers waar je met de motor of een sportauto echt heel hard doorheen kunt!) en klimmend/dalend. Inmiddels is alle begroeing verdwenen en resteert er in de woestijn alleen zand, stenen en bergen. En gelukkig de goede Pan American Highway! Langs de kant van de weg zien we veel kleine huisjes en kruizen, een gedenkplaats voor de overledenen. Enigszins oneerbiedig, maar om het goed uit te leggen: die huisjes lijken net hondenhokken. In de woestijn zijn het meer betonnen pilaren (meestal niet hoger dan 50cm) waarbij een enkele keer ook met stenen een naam of een teken is gelegd. Bijzonder om te zien.

In de loop van de ochtend brak de zon door en verdween daarmee ook de bewolking. De kachel kon toen weer uit en na een tijdje ook de ramen weer open. Het warmt dan snel weer op tot ruim 30graden!

Ca. halverwege kwamen we een monument tegen, een hele grote hand die uit de grond steekt. Zie foto, erg speciaal! Later in de middag werd het echt warm, de temperatuur kwam regelmatig richting max. Gelukkig konden we met wat vaart minderen dit weer terugbrengen, slechts 1 keer moest kort de kachel aan om hem weer te laten zakken.


Op de weg naar San Pedro zijn we vandaag over ca. 3300m gereden. Daar hadden we niet echt erg in, geen last of iets dergelijks. San Pedro zelf ligt op 2400m dus we moesten de laatste 25 km ook weer flink dalen. In die afdaling wel hele mooie uitzichten gezien, zie foto’s. De laatste km’s hebben we door een aardige bui gereden. Echt ongelofelijk! Overal staat dat het hier bijna nooit regent en wij rijden erdoor en dan gewoon 2 x op een dag! Het zal net zoiets zijn als witte kerst in NL; natte kerst in San Pedro en in de Atacama woestijn!


Na 10u rijden kwamen we om 5u aan bij ons hosteria, ziet er leuk uit! Straks een welverdiend kerstdiner, hopelijk hebben jullie dat in NL al zo’n beetje achter de kiezen!
We wensen jullie een aangename 2e kerstdag, daar gaan wij morgen ook van genieten op onze rustdag!