Rijdag 10

Gisteren in het hotel heerlijk gedoucht, gegeten, geslapen en kunnen internetten; tophotel dus! Wel wat het een aardig foute plaats waar we verbleven (Bariloche). Enkele jaren geleden is dit namelijk nog in het nieuws gekomen omdat men voormalige topmannen van de Duitse SS heeft gehuisvest na WOII.

Vanmorgen rond 8u vertrokken na afgetankt te hebben. Snel hoorden we een geluid wat niet helemaal goed was. Aan het eind van de stad toch maar even gestopt en het linker achterwiel eraf gehaald. Gisteren hadden we de bout van de achteras wat aangedraaid, maar kennelijk iets te vast. Want na deze iets losser te hebben gezet was het geluid verdwenen. Op zo’n 20km op de route stond een team van de Sapa Pana organisatie, zoals we al hadden gehoord. De keus was aan de deelnemers; a) de route volgen langs de 7-meren-weg, incl. 40 km slecht onverhard, of b) 40km omrijden via de autoweg. Makkelijke keuze dus: duidelijk B! Deze viel qua uitzicht allerminst tegen, het is hier overal wel mooi rijden. Mooi langs het water afgereden tussen de heuvels en bergen door over mooie bochtige wegen! Aardig wat wind ook, wat op een beetje open vlakte veel windhozen geeft.
Toen we weer op de route kwamen zou er in een stadje nog een tankmogelijkheid zijn, dit was de laatste voor de grens (en omdat het in Chili een stuk duurder is werd geadviseerd om hier nog even vol te tanken). Echter, zoals niet ongebruikelijk in Argentinie.was er wederom geen druppel benzine te krijgen (2 stations geprobeerd). Enfin, dan maar door naar de grens. Om hier te komen kregen we nog 10km onverhard, dit was redelijk te doen. De weg leidde door een natuurpark met hele aparte bomen, het leek enigszins of we in Jurrasic Park reden. De Argentijnse post ging lekker vlot. Enkele km’s verder bij de Chileense post waren ze wat bureaucratischer. Duurder wel wat langer en zelfs al onze bagage moest eruit en binnen door een scanner worden gehaald (van de deelnemers die voor ons stonden overigens ook). Ondertussen kwam het buiten even goed naar beneden zetten; het regende aardig. Daar kregen we enkele km’s later ook last van. De onverharde weg ging nog ca. 13 km verder en was een aardige glijbaan geworden. Smalle, bochtige, steile hellingen waren het soms. Jan kon daar goed zijn rally rijkunsten vertonen! Hebben we vast geoefend voor Bolivia en Peru zullen we maar zeggen!



Enkele km’s van de grens weer kunnen tanken in een dorpje. Echt raar; in Chili moeten ze alles importeren maar is de beschikbaarheid van benzine geen probleem. Het is alleen duurder. In Argentinie hebben ze genoeg, alleen niet aan de pomp!
We vervolgden onze weg door de schitterende groene (berg)landschappen. De hele dag was het afwisselend zonnig, bewolkt en regenachtig. Voordeel is wel dat de auto weer wat schoner oogt, die was echt vies geworden inmiddels!

We moesten even wennen aan de drukte toen we naar Temuco reden. Grote snelweg en daarna de stad in (250.000 inwoners), met alle eenrichtingswegen en net voor ons hotel een wegafzetting waardoor we 4 keer een blok om moesten rijden voordat we eindelijk bij de parkeergarage uitkwamen! Maar ja, om 17u waren we dan op de plaats van bestemming. Goede oefening voor morgen, dan moeten we Santiago in rijden en volgens mij is dat nog wel ietsje groter… Morgen de laatste rijdag voor de rustdag in Santiago, lekker weer!